Dit weekend verslikte ik me zowaar in de zelfgemaakte kippensoep. Erg vet, mijn soep was zó vet dat het in mijn keel bleef steken. En het soepoppervlak was niet keurig verdeeld met allemaal kleine vetbolletjes, maar was één grote vette poel. Ik deins niet snel terug voor vet, sterker nog ik ben opgegroeid met het eten van kaantjes als rechtgeaarde Tsjechische. Je kunt het vet er natuurlijk altijd afscheppen als de soep koud wordt. Maar dat doe ik nooit want ik vind het te lekker. En zo lang mijn kroost nog als gespierde spijkers rondhuppelt maak ik me geen zorgen. Maar wat me wel te binnen schoot, was het verhaal over de gierigheid dat mijn moeder altijd vertelde als wij kinders een bord echte Tsjechische kippensoep aten. Het verhaal van de vette kippensoep van mijn opa:

Het was in de tijd dat Jezus het land doorkruiste op zoek naar de ware aard van mensen. En hij wilde ze natuurlijk iets leren.
Een avond kwam hij uitgeput bij een boerenerf en verzocht de vrouw des huizes om een beetje eten. Door zijn shabby uiterlijk werd hij gelijk argwanend aangekeken en de vrouw joeg hem met haar bezem en ganzen het erf af. 'Wat denkt u wel? Als ik u wat geef is mijn schone erf straks helemaal vol van zwervers hier. Daar kan ik niet aan beginnen!'

Jezus vervolgde zijn tocht en een paar dagen later klopte hij opnieuw bij een boeren erf aan (in de tijd van mijn opa waren er in Tjechie blijkbaar nog geen Oostbokflats). Opnieuw deed een vrouw de de voordeur open en zij was Jezus beter gezind dan de vorige boerin. Jezus vroeg haar iets te eten. 'Komt u binnen' zei de vrouw, 'ik heb niet veel maar wat ik heb zal ik met u delen'. Ze slachtte een taaie soepkip, trok daar een bouillon van en gaf deze Jezus te eten. Tijdens de maaltijd hoorde ze Jezus tellen, 101, 102, 103 en uiteindelijk riep hij uit, 164 oogjes (vetbolletjes). 'U krijgt van mij 164 dukaten mevrouw, voor elk oog een'. De boerin kon haar geluk niet op. Nu kon ze een nieuwe stal laten maken, meer koeien aanschaffen en haar boerderij laten opknappen.

Het nieuws verspreidde zich snel en de omringende boeren vernamen van de aangegroeide rijkdom van het boerenbedrijf en ook de vrouw die eerder Jezus had weggejaagd werd buitengewoon geïntrigeerd door de plotselinge aanwas van het fortuin van deze boerin. Ze besloot haar op te zoeken. De fortuinlijke boerin vertelde in al haar onschuld het verhaal. Dát wilde de ander ook! En dus beloofde de ene boerin dat, mocht Jezus nog een keer langskomen, ze hem zou langssturen.
En niet lang daarna gebeurde dat ook. Jezus kwam langs bij de gefortuneerde boerin, die zei dat ze niets in huis had en stuurde hem 3 boerenbedrijven verder waar er een goede vrouw op hem zou wachtten met iets te eten. Jezus trok verder en klopte uiteindelijk aan bij de ingelichte boerin. 'Komt u toch binnen meneer' zei ze terwijl ze hem een paar weken geleden nog geen blik waardig had gegund. 'U wilt iets eten?' vroeg ze. 'Dat zou heel vriendelijk van u zijn' antwoordde Jezus. En de vrouw slachtte haar meest vet gemeste kip en trok er een vlezig geurende bouillon van. Jezus at met smaak en zei toen: Eén! 'Pardon?' zei de vrouw 'Wat bedoelt u?' De soep was zo verschrikkelik vet geworden dat alle vetbolletjes aan elkaar kleefden en er een groot vet oppervlak op de soep dreef. 'U soep heeft één groot oog, dus u krijgt van mij een dukaat!' zei Jezus. Hij legde de dukaat in haar handen en vertrok.

Ik was dit weekend erg blij dat ik in mijn eigen onderhoud voorzie.