Fouten maken om te leren!

Janneke Schenning

Hieronder vast een voorproefje - van een thema dat mij dan weer na aan het hart ligt -  van het boek 'Mens en Organisaties' onder redactie van Janneke Schenning, Robert Jan Simons en Tijs Bisieux.

VAN FOUTEN VERMIJDEN NAAR LEREN VAN FOUTEN
Het is bekend dat fouten maken belangrijk is voor leren en vernieuwen (zie o.a. Harteis
& Bauer, 2014). Tegelijkertijd is het in veel organisaties geen gegeven dat dit ook gebeurt.
Vaak lijkt het toedekken van fouten of het afschuiven van verantwoordelijkheid gemakkelijker
dan het openlijk bespreken ervan (zie o.a. Frese & Keith, 2015; Tavris & Aronson,
2011). Dit laatste vraagt een nieuwsgierige en open houding. Een fout dient idealiter als een
trigger voor je nieuwsgierigheid en je leervermogen (Verdonschot & Spruyt, 2015). Het lijkt
erop dat dit steeds meer in de belangstelling komt te staan. Zie bijvoorbeeld Birkinshaw
en Haas (2016) in het themanummer van Harvard Business Review over leren van fouten.
Ook het recente initiatief van een wetenschapper op Princeton om een CV met mislukkingen
te maken, waarover NOS op 30 april berichtte in een nieuwsbericht, is illustratief voor
deze trend. Hij kwam op het idee naar aanleiding van een column in het blad Nature. De
columniste vergeleek haar werk als wetenschapper met dat van een voetballer. Ze realiseerde
zich dat alle gemiste penalty’s en elke blessure van bekende voetbalinternationals
openbaar zijn. Dat is behulpzaam voor jonge spelers omdat ze zien dat je beter wordt door
fouten te maken en ervan te leren. Door een eigen lijst met mislukte projecten te publiceren,
is het idee, kunnen zij ook aan nieuwelingen in het vak laten zien dat afwijzingen en
missers erbij horen als je beter wilt worden (Gijzel, 2016). Onlangs verscheen ook het boek
Meesterlijke missers van Erik Kessels (2016), waarin hij de kunst van het falen beschrijft. Hij
is oprichter van een ongewoon communicatiebedrijf en maakt met zijn boek duidelijk hoe
belangrijk falen is om iets unieks te kunnen maken.