De buurvrouw techniek

Ik las een artikel van Mark Manson. Altijd leuk leesvoer voor diegenen die van provocatief denken houden. En zijn artikelen zijn ook doorspekt met provocatieve coachingstechnieken.

 Bijvoorbeeld de ‘buurvrouw’ techniek

Stel je wilt als coach tegen een vrouwelijke cliënt zeggen dat zij nogal verwent is. Dat heb je vast wel eens, tenminste ik wel. Veel ik-wil-alles typjes dezer dagen, maar dat terzijde. Stel ook dat je dit nog niet durft. Want dan haakt ze misschien af. En het is goed dat je het gevaar van afhaken in je achterhoofd zoemt. Maar het moet wel gebeurden, denk je. Gebruik dan de buurvrouw techniek! Zeg het via je buurvrouw. De sessie gaat dan ongeveer zo:

de provocatieve buurvrouw techniek.jpg

Cliënt: Ik weet niet, ik vind dat je vrijheid moet hebben in een relatie.
Coach: Prima, maar waar wringt de schoen?
Cliënt: Mijn vriend is zo gauw jaloers, en ik vind gewoon flirten en ook zoenen nou niet iets waar hij zo een heibel over zou moeten maken.
Coach: (fluisterend en onschuldig) Nou ja, ik ook niet wat een trutterij! (denkt na) Alhoewel, ik zeg dat niet hoor, maar ik ken een buurvrouw, Clara, die zou wel korte metten met je maken.
Client: (nieuwsgierigheid is gewekt) Oh hoezo?
Coach: Clara zou regelrecht zeggen (plat Utrechts accent): “Kolere wat een verwende trut ben je zeg, je wil én je man én een lekkere andere vent als je die ziet. Zónder dat hij er wat van mag zeggen. Dan is je man toch geen echte kerel meer?? als ie dat over zijn kam laat scheren?? Nou die van mijn sou je leren…Tssss prinses op de erwt.”
Cliënt: Denk jij dat ook?
Coach: Nou ik zou niet dúrven…
Cliënt: (begint te giebelen) Nou een beetje gelijk heeft ze wel

En zo kun je iets aan de kaak stellen via iemand anders. En dat is redelijk veilig want jij bent het niet die het zegt maar je kunt er wel samen om giebelen. En jij kan de vermoorde onschuld spelen. Zo giet je de feedback er ongemerkt in, zoals mijn demente moeder haar medicijnen in een advocaatje krijgt.
En het werkt.

Wat schreef Mark Manson nu?

Hij wilde graag een artikel schrijven over Hitler’s geheimen van productiviteit . Het artikel was satirisch bedoeld en zou alle populaire zelfhulp boeken op de hak nemen zoals doelen stellen, visualiseren, ochtend routines, maar dan vanuit de visie van Hitler. Dus bijvoorbeeld:

Hitler begint zijn dag om 5 uur in de ochtend met een yoga rondje en hij is in staat om zich te richten op zijn zeer ambitieuze doelen. Adolf is strikt vegetarisch en hij is vastberaden om naast zijn doel tot genocide en wereld dominantie ook tijd in te lassen voor creatief denken: een schilder cursus en opera luisteren.

Daarna zegt Mark snel dat hij dit natuurlijk nooit zou schrijven. Want a) mensen zouden beledigd zijn b) sommigen zouden denken dat hij er echt nazistische ideeën op nahoudt en c) er komt een uit zijn context gerukte reactie op.
En dat laatste klopt, als je provocatief coacht is dat heel anders dan provocatieve interventies opschrijven. Dat weet ik uit de praktijk. De liefdevolle toon die je in je persoonlijke uitingen doet naar je cliënt kun je bij zo’n algemeen thema niet overbrengen.

 Maar, hij heeft het dus al wél mooi gezegd in zijn artikel. En op mij had het effect. Door zo om te denken ging ik ook nadenken over het verbeteren van jezelf en dat allen kan als je innerlijke waarden op orde zijn, want daar gaat het artikel over. Door zijn ‘buurvrouw’ techniek blijft die absurde metafoor van Hitler in mijn hoofd hangen.