Narcisme

Een week geleden heb ik een dag gevolgd over narcisme. Tijdens deze dag heb ik heel veel geleerd. In deze blog zal ik mijn provocatieve zienswijze met jullie delen met betrekking tot narcisme.

Vandaag deel ik les 5 van deze bijeenkomst.

Les 5

Vendl-les-narsisme-lang-langzaam.jpg
 

Lang en langzaam

We kregen een lezing over hoe een therapeute de sessies met een man met een narcistische stoornis had beleefd. Psychoanalyse kan rustig tot 5 jaar duren. En cliënten kunnen gerust dingen uiten als:”Ik had beter naar een hoer kunnen gaan dan naar jou”. Dit deed hij gewoon, omdat hij zelf gefrustreerd was.  Wat mij opviel was dat de therapeute dit tolereerde. Nou ja, laat ik mij beter uitdrukken, dat er geen feedback op gegeven wordt dat deze man zich niet op een goede manier assertief opstelt. Dit is eerder agressief.

Het hoort bij het proces, zei ze dan. Deze uitspraak is op zich ook weer interessant.

De vrijheid om alles te zeggen wekt juist op dat je grensoverschrijdend gedrag uitprobeert op je therapeut. Op de vraag van een deelnemer hoe de therapeute de cliënt dan zelfinzicht bijbracht, vertelde de therapeute dat ze juist héél langzaam en héél voorzichtig soms zei: ‘Zou het niet kunnen, eventueel, dat je eigen tolerantie voor frustratie wat laag is? ‘

Ik vroeg mij af: Wat is de waarde van zo een lange therapievorm? Dat je heel langzaam wacht met iemand feedback geven. In kosten – baten dan?

Ik moest ook gelijk aan Frank Farrelly denken, de grondlegger van de provocatieve therapie. Hij vertelde in een van zijn trainingen. ‘Bij ons thuis waren we met zijn 13-en. Je kon de donder op zijn dat als je je misdroeg, je er gelijk van langs kreeg. Het was dan ook snel afgelopen met buitensporig gedrag.’ Kijk zo kan het ook.

Les 5: Langzamer is niet beter